Jongerencoach

Jongeren – Jongerencoach

De jeugd heeft de toekomst, of toch niet? De jeugd kan alleen de toekomst hebben wanneer er in hun jeugd een stevige basis is gelegd om de toekomst vol vertrouwen tegemoet te treden. Omdat veel ouders ofwel te druk zijn met werken, overleven of het dealen met hun eigen onopgeloste problemen krijgen veel jongeren die basis niet vanuit huis mee.

 

Zij moeten zelf op zoek naar wie ze (willen) zijn, wat ze (willen) doen en wat hen gelukkig maakt. Dat dit lastig voor ze is blijkt wel uit het feit dat veel jongeren hun opleiding niet afmaken, regelmatig van opleiding wisselen, langer thuis blijven wonen en absoluut niet weten wat ze willen worden als ze groot zijn. Laat staan dat ze weten wie ze zijn als mens.

Perceptie van een jongere

Ik denk dat over het algemeen mensen denken dat ze weten wat goed voor ze is maar doordat we zo vaak zover van onszelf afstaan dat we regelmatig ‘verkeerd’ kiezen. Ik denk dat het goed is als mensen dichterbij zichzelf gaan staan.

 

Er wordt van ons verwacht dat we 40-45 uur per week werken en geen nee meer zeggen. Bij bedrijven draait het alleen maar om geld dus het enige dat ze willen is dat mensen zo hard mogelijk werken voor weinig geld. En we doen dat omdat we niet anders kunnen anders verliezen we ons werk, huis, gezin etc. Veel ouders stimuleren dit omdat ze weten dat er anders weinig toekomst voor hun kinderen is.

 

Nu geven ouders ons vaak het idee dat kinderen het verkeerd doen als ze willen zijn wie ze zijn. Er wordt ons geleerd dat wanneer het koud is dat we onze jas aan moeten trekken. Maar niemand voelt meer echt zelf of we op dat moment die jas aan willen hebben. Mensen zijn kudde dieren en willen erbij horen en dat is iets goeds maar daardoor luister je soms minder naar je zelf.

Het idee is dat mensen hoger in rang, ouders en oudere mensen het altijd beter weten maar is dat ook echt zo? Ook vroeger kregen jongeren veel minder keus, je vader was boer dus jij werd een boer. Dat was gewoon zo. Nu krijgen we zoveel keus en koppelen we wat we doen aan wie we zijn. Zo word ook bij elke baan daar naar gevraagd, wie ben jij en pas jij dus hier? Vroeger was het werk gewoon wat je deed en hoe je het deed was wie je was. Nu is het wat je doet is wie je bent. We verdelen ons zelf in hokjes.

 

Uiteindelijk zijn we allemaal het zelfde. We zijn allemaal mensen die erbij willen horen maar het zo moeilijk vinden om het te accepteren als iemand anders is, terwijl dat juist het mooie van ons maakt dat niemand het zelfde is.

 

We denken dat geld en veel spullen ons gelukkig maken en altijd alles maar beter moet. Maar misschien is het tijd te accepteren dat je zelf gelukkig moet zijn, wat voor spullen je ook hebt. Te kijken naar wat heb ik wel i.p.v. continue wat heb ik niet. Deels maakt dat je ambitieus en dat is goed maar het moet niet zover gaan dat je respect voor je zelf en voor anderen verliest.



eetstoornis foute vrienden
Bij KI bieden wij persoonlijke en individuele behandel- en coaching trajecten aan.